Türk-Kanadalı ressam Pelin Yazar, Chicago ve Montreal’de geçen yılların ardından İstanbul’a dönüşünü “Aidiyet / Belonging” adlı kişisel sergisinde ele alıyor. Boğaz’dan Burgazada’ya, Marmara’dan Bostancı sahiline uzanan resimlerde sanatçı, çocukluğunun şehriyle bugün kurduğu bağa bakıyor. 14 Kasım’da Kadıköy’deki Museo Moda Sanat Galerisi’nde açılan sergi, 26 Kasım 2026’ya kadar görülebilecek.
Yazar’ın 2025 ve 2026 yıllarında ürettiği yaklaşık 20 resmi bir araya getiren sergide, “Saklı Balık” adlı eser göç ve aidiyet temasını bir balığın yolculuğu üzerinden işliyor. Karadeniz’den Marmara’ya göç ederken sürüsünden ayrı düşen balık, kayaların arasında bekliyor ve yoldaşlarını bulduğunda yoluna devam ediyor. Bu hikâye, serginin temel sorusunu izleyiciye taşıyor: İnsan nerede ve kiminle kendini ait hisseder?
Pelin Yazar, yıllar sonra çocukluğunun kıyılarına bakışındaki değişimi şu sözlerle anlatıyor: “Bugün anlıyorum ki İstanbul’a dönen kişi, İstanbul’dan ayrılan kişiyle aynı değil.”
Aidiyet söyleşilerle de ele alınıyor
Sergiye eşlik eden söyleşi dizisi, 15 Kasım’da akademisyen ve motosiklet gezgini Asil Özbay’ın “Uzakların Büyüsü” başlıklı buluşmasıyla başladı. Özbay, yolculuklarında farklı ülkelerden topladığı toprakları bir araya getirerek barışın simgesi bir zeytin ağacı yetiştirme fikrini paylaştı. Programda yazar Mert Yazar’ın “Vankay: Aidiyetin Öteki Yüzü” başlıklı söyleşisi de yer aldı.
18 Kasım’da Simurg yöneticisi Hale Üstün, oyunculuk ile aidiyet arasındaki ilişkiyi ele aldı. 21 Kasım’da saat 14.00’te şair ve akademisyen Muhsine Arda, gezginlik ve sıla hasreti üzerine konuşacak. Aynı gün saat 16.00’da küratör Walter L. Meyer, “Türkleşiyor muyum?” başlıklı İngilizce söyleşide İstanbul’la kurduğu bağı ve sanatın bu süreçteki yerini anlatacak.
Pelin Yazar’ın “Aidiyet / Belonging” sergisi kapsamında ressam ve sanatçı İclâl Erentürk Güçsav tarafından kaleme alınan makale, aidiyet kavramını felsefi, sosyolojik ve bireysel boyutlarıyla ele alıyor. Yazar’ın resimlerini belleğin, duyguların, farklı coğrafyalarda edinilen deneyimlerin ve insanın kendisiyle kurduğu bağın yansıması olarak değerlendiren Güçsav, sanatçının eserleri üzerinden aidiyetin yalnızca bir yere bağlı olmak değil, zaman ve mekânın ötesinde şekillenen bir duygu olduğuna dikkat çekiyor.